De intuïtieve geest is een heilige gave en de rationele geest is een trouwe dienaar. We hebben een maatschappij gecreëerd die de dienaar lof toe zwaait en de gave is vergeten.

Albert Einstein

Er lijken twee werelden te zijn, die van het denken en van het voelen. In onze huidige maatschappij lijkt het denken, het rationele en het concept het meest in aanzien te staan. Ik vraag mij dan af hoe we met het denken vorm kunnen geven aan kwetsbaarheid, lijden, pijn, onmacht, hoop, idealen, trouw en respect in een mensenleven. Dit zijn woorden van het voelen, woorden die een diepere betekenis hebben door de symbolische waarde. Om deze symbolische waarde te ervaren hebben we een symbolisch bewustzijn. Dit is een vorm van bewustzijn waarin het voelen, beleven en betekenis verlenen voorop staan en het denken ondersteunend is, zoals ook Einstein in bovenstaande uitspraak aangeeft. Symbool betekent: dat wat zich samen laat voegen, het denken en het voelen, het beeld en ons beleven. Symbolen ordenen ons gevoelsleven en geven een diepere waarde aan ogenschijnlijk gewone dingen.

Religie en kunst bestaan bij de gratie van symbolen en lange tijd hebben zij samen een kader gegeven om tot een diepere beleving te komen. Nu kunst, religie en maatschappij uit elkaar zijn gegroeid, lijkt in onze seculiere maatschappij dit symbolisch beleven enkel nog aangesproken te worden in onder andere reclame en popidolen. Er wordt vanuit de samenleving de vraag gesteld hoe saamhorigheid, onzekerheid en diepere waarden vorm te geven. Ik vraag mij af wat de kunst hierin kan betekenen.

In mijn projecten werk ik met verschillende materialen en technieken om thema’s als kwetsbaarheid, gelaagdheid, transparantie, geloof en verbinding te onderzoeken en te verbeelden. Om een voorbeeld hiervoor aan te geven heb ik in mijn eindexamenwerk (Minerva 2012) de noodzaak tot verandering en ontwikkeling, binnen het christendom, als onderwerp genomen. De titel ‘De slang die niet kan vervellen gaat te gronde’ (Nietzsche) en het beeld werken daarin samen. Het kazuifel en pallium zijn vertaald naar andere symbolische waarden. Het gewaad is transparant, driemaal zo groot en wit. Transparant als behoefte, drie als in drie-eenheid en wit staat voor feest en oneindigheid. Het gewaad hangt aan een koperen Vesica Piscis vanuit de heilige geometrie. Een symbool voor het samenkomen van twee werelden en ook een verwijzing naar het geboortekanaal, het goddelijke vrouwelijke van waaruit zowel geometrische als organische vormen worden geboren. De slang in de titel van het werk staat voor de beladenheid en transformatie en laat zien hoe geleende en vertaalde symbolische beelden een heel andere werkelijkheid kunnen scheppen.

Geloof en kunst zijn mijn inziens om mensen te ondersteunen in het betekenis geven en in het ontwikkelen van het symbolisch bewustzijn en de intuïtieve geest. Een beeld kan als mooi worden ervaren, men kan diep geraakt zijn, verveeld of geschokt, afhankelijk van het referentiekader van de beschouwer. Ik sluit me daarmee aan bij de woorden van Pam Emmerik: ‘Ik ben ervan overtuigd dat kunst er is om mensen gelukkiger te maken. Soms direct, door schoonheid, soms via een omweg door je te confronteren.’